Een weekje Le Chambon in de herfst

Vrijdag 25 november j.l. weer voor een weekje naar Le Chambon. Deze keer echter via een omweg want we zijn eerst lang gegaan bij Ton en Mirella Kodden op Domaine Les Gonies in Mauroux (Lot). Hier hebben we zaterdag een 'rondleiding' gehad over het terrein waar zij een kleine camping runnen, een restaurant met producten uit eigen tuin en gites verhuren. We hebben twee nachten verbleven in een van de gites en Mirella heeft ons laten genieten van de biologische producten van eigen teelt. Superleuk en voor ons heel interessant.

Toen we zondagochtend wilden vertrekken moesten we even op zoek naar Ton en Mirella om afscheid te kunnen nemen. Ze hadden echter even andere bezigheden. Toen ze waren gaan kijken naar een schaap dat nog maar pas lammetjes had gekregen, bleek er nóg een schaap aan het bevallen te zijn. Die maakte echter wat meer geluid dan normaal en zag er ook wel wat ongemakkelijk uit. Ondanks dat dit een ras is wat normaal gesproken makkelijk de lammetjes werpt,

bleek er nu iets niet helemaal goed te gaan.
Ton is gaan kijken en toen hij alleen een staartje uit zag steken wist hij dat hij hier te maken had met een stuitligging. Hij heeft het schaap geholpen met het eerste lam er uit te halen, vervolgens floepte moeder schaap er zonder problemen nog twee uit.
Een drieling dus, en drie stevige volgroeide lammetjes ook nog! Nu kijken of moeder het volhoudt om ze alle drie te blijven voeden, anders moet er straks alsnog een fles aan te pas komen!

Na de bevalling dus vertrokken, binnendoor zo'n 430 kilometer rijden. Maar 't was prachtig weer en we hebben genoten van de omgeving.
Niet ver voor het 'eindpunt' begon er in de dalen mist te hangen. Deze foto laat de bergen zien die in de mistwolk staan, een spookachtig beeld.

In de Ardêche was het iets minder mooi weer dan in de Lot, maar het grootste deel van de rit in de zon!

We hadden het met Ton uitgebreid gehad over het belang van water op je terrein, om alle planten (en dieren) het hele jaar door van voldoende water te voorzien.

Op Le Chambon had het veel geregend de laatste weken, de waterval die onder aan ons laagste weiland ligt was dan ook behoorlijk aan het stromen! Zo groot hadden wij het nog niet gezien. Voorlopig is hier water genoeg.... maar geen blank staande stukken wei of wat dan ook.

De dagen die hierop volgden hebben we ons bezig gehouden met het zoeken naar geschikte fruitbomen om te planten op ons terras. We willen daar 2 appelbomen en 2 perenbomen planten en natuurlijk de perzikboom die we van Ton hadden meegekregen.
We willen niet zómaar wat neerzetten maar iets waar we écht wat aan hebben.
Dat valt niet mee, maar we denken toch een goede keus te hebben kunnen maken en gaan eind van de week dan ook naar een pepinieriste om de boompjes te halen.

Intussen heeft het van dinsdag op woensdag onverwachts toch gevroren. Er komt in deze tijd heel kort zon in ons dal, laat aan de achterzijde van het huis en aan de voorzijde zakt ie al snel weer achter de volgende berg. De kachelpijpjes puffen dan ook lustig hun rook uit :-) maar binnen is het goed warm te stoken.

Door de heftige regenval is de stenen terrasmuur op een paar plaatsen een klein beetje verzakt, maar dat hoort er bij denken we dan maar. Lex heeft enig herstelwerk verricht en nu moet het weer volstaan zo.

Als afsluiting een mooi plaatje van vanochtend, de zon op de berg, óver ons huis heen aan de overkant...

Paddenstoelen kweken

We hebben ook in Nederland een tuin met een klein stukje bos. Een plek waar paddenstoelen goed zouden kunnen groeien!
Daarom zijn we begonnen met een tweetal soorten paddenstoelen zelf te telen, de Shiitake en de grijze oesterzwam. Deze worden beiden op stammen geteelt dus hiervoor moesten we wat dunne boompjes gaan zagen.

De stammetjes liggen klaar, het schaduw/bladdoek opgehangen, de grond enigszins geegaliseerd, een water tank en (buiten beeld) hekwerk neergezet waar straks de stammen tegenaan komen te staan.

Na de stammen een paar weken rust te hebben gegeven en vochtig gehouden ben ik vandaag begonnen met de pluggen waarin het paddenstoelen broed zit (deuvels) te gaan zetten.

De boor had wat beter kunnen zijn... maar de stammen met Shiitake zijn klaar. Deze waren het lastigst denk ik omdat dit eikenhout is, dus hard.

Hiernaast zijn een aantal pluggen in de stam geplaatst, dan zachtjes er in tikken.

Een paar stammetjes zijn al klaar, je ziet de pluggen met de was erover.

Maar hoe hou je kaarsvet zacht? Zodra het buiten kwam werd het alweer hard. Dat moet wel op de stam maar niet in het potje...
Ik heb een waxinelichtje in een plantenpot gezet, een ijzeren rekje er in gemaakt en in de mayo-pot een aantal waxinelichtjes gedaan. Deze smelten prima en de was is vervolgens uitstekend te gebruiken met een kwastje.

Augustus 2016

Het eerste wat ons opvalt als we (na in de nacht te hebben gereden vanwege de hitte) aankomen, is het gat in de berg waar de grond is uitgehaald om het terras mee te vullen.
Dit levert direct weer nieuwe inspiratie op .... wat gaan we in/van dit gat maken??
Overdekte/ingebouwde werkplaats, koelhuis, garage ehh, hierover nog eens goed gaan nadenken.

Kijk, we zijn twee jaar verder, maar wat kan je genieten van iets dat je zélf hebt gemaakt, met een mooi uitzicht het dal van de Doux in en met zulk weer.....

Om het terras een beetje verder te gaan 'inrichten' leggen we eerst een vuurplaats aan.
Hoewel de Franse buren hier toch beetje raar van staan te kijken (maar dat natuurlijk niet uitspreken) vinden wij dit een gezellige plek om 's avonds een kampvuur te maken.

In november proberen we wat planten en bomen de plaatsen om van het terras een schaduwrijke en confortabele zit- en eetplek van te maken.

Vervolgens wordt er wat groot onderhoud gepleegd om de houtvoorraad op peil te houden.
Het voordeel van een eigen bos is dat je ook mag zagen wat je wilt zonder dat daar commentaar op komt.

Het iets minder zware maar niet minder belangrijke werk is het sprokkelen van aanmaakhout voor de open haard.
Het vergaarde hout is eigenlijk al kurkdroog...








Omdat we vaak net te vroeg of te laat op Le Chambon zijn om fruit te oogsten van onze bomen, moeten we het waarnemen als er wél nog wat te plukken valt.
De bramen doen het op heel verschillende plekken heel goed en er is genoeg voor de dieren en ons.

Deze portie gaat de vriezer in om lekkere shakes van de maken.

Wát een bloemen ... juni 2016

Ok, als je dan aankomt na zo'n lange rit en de auto met de bodem door het gras in het midden van de weg rijdt en je vervolgens ziet dat het gras (mét allemaal mooie bloemen en kruiden er door heen!) meer dan knie-hoog is gegroeid in nog geen 2 maanden tijd, dan gaat er wel even door je heen dat er wel weer even wat te maaien valt....

De achterzijde is natuurlijk net zo volgeroeid en ook de border van het terrasje groeit ondanks dat het nooit extra water krijgt steeds weer mooi uit.

De insecten hebben al behoorlijk kunnen genieten van de bloeiende bloemen. Geen idee wat voor insecten het zijn, maar zolang ze lekker op de bloemen zitten en niet op ons (zoals de minder aantrekkelijke dazen...) vinden wij het best.
Zoals deze hiernaast, prachtig toch met die helemaal doorzichtige vleugels?

Op een aparte pagina heb ik een hele serie foto's geplaatst die tijdens deze vakantie gemaakt zijn.
Foto's van bloemen, de planten en bomen die allemaal rondom ons huis en op ons terrein te vinden zijn.

Ik moet er nog wel op studeren om dat allemaal een beetje uit elkaar te houden...

De klimroos is op dit moment op z'n mooist, en dat bewijst dat je ook zónder dat je alle verstand hebt van rozen snoeien toch hele mooie resultaten kan behalen :-)

Er moest nog wat aan de terrasmuur gebeuren. De laatste steentjes wegen het zwaarst, maar dat was onze klus voor deze vakantie.

En we zijn supertrots dat het gelukt is! We hebben er twee jaar over gedaan, de ene vakantie iets meer aan gedaan dan de andere. Maar de muur is 'pierre sec' gestapeld. Het gereedschap bestond uit een kruiwagen, een steekwagen, een stenenkruiwagen, een pikhouweel, een steenbeitel plus vuistje en vier handen..... De muur is op de hoek 1,80 mtr. hoog, dus het heeft heel wat krachtexplosies gekost om daar de stenen omhoog te tillen.
Nu moet de binnenkant nog gevuld gaan worden met grond, want de muur is tenslotte geen muur maar de zijkant van het terras. Dit is echter een klus die we laten doen want even snel geteld zou dit geloof ik 600 keer met een kruiwagentje op en neer zijn, nee, dat gaan we niet redden...

Ondertussen wilde de inwendige mens ook wat maar was helaas de broodmachine kapot. Ziehier mijn eerste zelfgebakken brood, leuk he.

Daarbij moet je als je zo op afstand van alle voorzieningen zit, ook nog wat kennis van de EHBO hebben. Een afgemaaid vingertopje ziet er ingepakt door onszelf dus zó uit!
Vijf weken later is de vinger geheel genezen, dus hebben we het blijkbaar nog goed gedaan ook.

En hieronder nog de laatste impressie van het huis met nieuwe terras vanaf boven gezien. De stapel stenen is nog steeds niet op, dus er kunnen nog wat nieuwe projecten bedacht worden!

Voorjaar 2016

Op de heenreis in april komen we de knalgele velden vol koolzaad tegen op het uitgestrekte vlakke landschap in midden Frankrijk.

Op Le Chambon is alles al weer aardig groen geworden en de bloesem aan de fruitbomen begint al door te komen.

.

De paardenbloemen hebben uiteraard ook de zon weer gevonden en staan volop in bloei in de wei.

Ook deze week hebben we veel zon en  mooie dagen.








Deze vakantie zijn we weer verder gegaan met de bouw van de terrasmuur. Het hoogste punt van 1,80 mtr was al bereikt maar er was nog wel wat werk nodig om de muur over de volle lengte verder te bouwen.
We hebben het nét niet gehaald de bovenste laag compleet te krijgen, maar dat zal zeker de volgende keer lukken!

Maart roert z'n staart

Omdat we van alle seizoen de sfeer willen proeven gaan we ook in de minder toeristische seizoenen naar Le Chambon.
Wat je dan geheel onverwachts tegen kan komen is sneeuw. Die kan het rijden en het bereiken van ons huis soms wat lastig maken maar ook maakt het de omgeving weer bijzonder en mooi!

Laat in de herfst

November, het lijkt of altijd de lucht blauw is als wij er zijn. Dit is natuurlijk niet zo maar áls ie blauw is, is het ook écht blauw. Hier twee mooie plaatjes van het gebied waar we zitten en een overzicht vanaf boven op ons huis richting dal.

Dat het niet altijd blauw is zie je op onderstaande foto, onverwachts was er zelfs wat sneeuw gevallen, best vroeg in het jaar.

Zonnepanelen compleet!

In mei 2015 afgesproken met de installateur van de zonnepanelen dat we de rest gaan plaatsen.
Met het voorjaar net achter de rug is het rondom het huis weer allemaal lekker gegroeid. Het leuke en vreemde is dat er steeds andere planten en bloemen zichtbaar zijn. Natuurlijk ook omdat we steeds op een ander moment komen maar ook omdat de ene plant verschijnt waar we de andere hebben weggehaald... De natuur bepaalt lekker zelf wat waar gaat groeien :-)

Omdat er niet heel veel tijd is deze keer worden meteen de voorbereidingen gestart nog vóórdat het 'gazonnetje' weer gemaaid is.

Er moesten weer heel wat dakpannen van het dak worden gehaald omdat wij de panelen in het dak leggen en niet er bovenop. Om wat voor duistere reden dan ook is dat voor de verkoopprijs van de stroom (het terugleveren) beter, die is hoger bij ingebouwde panelen. Tja, de Franse regelgeving is niet altijd heel logisch....

En als het dan helemaal klaar is, zie je een oude boerderij (met een dak zo krom...) met een modern tintje. En laat het allemaal nu ook nog werken!

Voorjaar 2015

Het is maart en voorjaar! De crocussen staan te bloeien en geven ons een warm welkom als we aankomen. Verder groeit er nog niet veel maar er kan wel wat snoeiwerk worden gedaan.

Telkens als we hier zjin worden er wat klussen aangepakt, van wat timmer- of verbouw werk in huis (zoals het aanleggen van een toilet boven of lakken en in de olie zetten van het houtwerk) tot het snoeien, hakken en zagen en met de bosmaaier het terrein wat begaanbaan te maken. Uiteraard wordt dit wat beperkt tot rondom het huis.

Tijdens ons verblijf komen de ideeën en plannen boven die we op niet al te lange termijn willen gaan uitvoeren.

Het is prachtig weer en de rust hier is ongekend....

De oude watermolen willen we ook best gaan renoveren, maar dat zal project nummer ??? gaan worden, want dat lijkt vooralsnog onbegonnen werk. Hij ligt onderaan ons huis, een bijzondere plek met een grote en een kleine beek erlangs stromend.

Sneeuw en ijs

In januari voor een kort verblijf weer naar het zuiden afgereisd. Vrij onverwacht was er in het gebied een paar dagen eerder sneeuw gevallen. Via de buurvrouw de gemeente gevraagd of zij het weggetje naar ons huis nog even wilden schoonschuiven, en dat was ook inderdaad gebeurd.

We kwamen echter 's avonds laat aan, met een behoorlijke bestelbus deze keer. De weg bleek precies op tractorbreedte te zijn schoongeveegd, de sneeuw aan beide kanten opgestapeld en inmiddels verworden tot een 80 cm hoge ijswal.....
Keren was dus wat moeilijk oftewel onmogelijk.

Met een beetje gereedschap, sneeuwkettingen, balken etc. ging het ook niet. Gelukkig geweldig mooi weer dus we hielden goeie moed.

Uiteindelijk hadden we nog twee opties, óf de ANWB bellen... óf achteruit de berg op. Dat laatste is gelukt, wonder boven wonder. Dan weer achteruit naar beneden om met de neus de goeie kant op weer te parkeren.
Super dat ijs....

Ongerepte sneeuw, mooi weer, wie klaagt er dan over kou?
Wij niet!

Ook in de winter...

Ook de winter is een prachtige tijd op Le Chambon. De bomen en struiken zijn grotendeels kaal alleen de naaldbomen geven het gebied nog een enigszins groen aanzicht.  Korstmossen op de takken maken deze weer heel bijzonder.

Er is voldoende water gevallen om de beek goed hard te laten stromen en de waterval lekker hard te laten bruisen.
Een heerlijk geluid als je 's avonds nog wakker in je bed ligt.

Om het binnen een beetje extra aangenamer te maken stoken we een vuurtje in de open haard.

Zeker bij aankomst in de winter is dit ook wel hard nodig want dan is het best wel beetje frisjes soms binnen...

Net alleen de muur groeit ....

Het is inmiddels september, maar het is niet zo dat het gras hier uitgedroogd staat te wezen, nee hoor, het blijft lekker groeien dus weer is alles behoorlijk overwoekerd en is de eerst actie het aanzwengelen van de grasmaaier.

Deze vakantie zijn we natuurlijk verder gegaan met het bouwen van de muur. Het gaat niet snel, is zwaar en moeilijk zoeken naar de juiste stenen, maar het begint al wel wat te lijken!

Krekels in allerlei soorten en maten houden ons nauwlettend in de gaten. Je hoort ze de hele dag en nacht.