De plek...

De plek...
De plek...

zondag 12 mei 2019

Kune Kune varkens

Varkentjes is nog een ander verhaal, dat begint al op echt 'vee' te lijken. Die zullen we dan ook niet als eerste aan gaan schaffen.

Maar een beetje oriënteren is natuurlijk wel leuk en toevallig kwamen we vandaag de Kune Kune tegen die ons -na een kleine studie-  eigenlijk wel heel goed beviel.

Een vrij klein ras, lekker rond, maar niet te zwaar. Erg vriendelijk, grazers en in principe geen echte wroeters.

In diverse kleuren, met behoorlijk lange haren.









Hier moeten we nog wat verder over gaan informeren maar we hebben in elk geval al een idee.

Solognote schapen

Vandaag het schapenras wezen bekijken waarvan wij denken dat dit een leuk, mooi, fijn, makkelijk, handig, praktisch, gezellig en nieuwsgierig ras is.

Het Solognote schaap is van oorsprong een Frans ras uit de streek Sologne.
Waarom zouden we dan gaan kiezen voor een buitenlands ras, terwijl dit schaap ook nog eens heel mooi van kleur is met de bruine kop en poten en ook een hele mooie vachtkleur heeft die dus  mooie vachten oplevert die ik kan vilten.

Deze kudde heeft erg rustige schapen die zich ook gemakkelijk aan laten raken. Uiteraard is niet elk schaap hetzelfde...
Dit ras heeft geen horens, wat wij wel fijn vinden.



De schapen hebben een min of meer kale buik en poten. De haren laten ook los tegen de tijd dat ze geschoren moeten gaan worden en als ze wat gaan schuren van de jeuk.























Vandaar dat sommige schapen al delen zonder lange wol hadden.

Ook de net geschoren schapen zien er mooi uit, met de vriendelijke bruine kop en bruine poten.
De lammetjes worden donker geboren. Pas na de eerste scheerbeurt (ongeveer na een jaar) worden ze licht van kleur.
Aan de geprepareerde vachten kan je een Solognote herkennen doordat de haren vanaf de vacht ongeveer een centimeter donker zijn en dan pas de lichtere vacht begint.

maandag 22 april 2019

April 2019 een week vol met 'dingen'

We konden er deze keer een ruime week van maken omdat we altijd vrijdags vertrekken en deze keer de 2e Paasdag, dus de maandag, de terugreisdag werd in plaats van de zondag.
Er was niet echt een planning van de dingen die we deze keer zouden gaan doen, hing een beetje van het weer af.
Nou dat werd heerlijk, eerst wat bewolking maar dat werd gevolgd door een paar dagen met stralende zon, dus weer een tintje op ons gezicht gekregen 😎.

Hieronder de lijst van klusjes die we deze keer hebben gedaan, het ene wat groter dan de ander, maar toch...
- maaien van gras rondom huis en bij septic tank
- onkruid verwijderen uit borders op terras en achter huis en bij smeerwortel plantjes
- plantjes geplant die we hadden meegenomen, stekken van bessen, kruiden, borderplantjes etc.
- dak carport gerepareerd (was losgelaten door storm)
- afdekking talud gerepareerd (om onkruid tegen te gaan), was ook beetje weggewaaid






- 2e bank van tuinset gemaakt en de 2 bankjes gebeitst (set is nu klaar!)




- in onderste weide hoogtelijnen uitgezet met een A-frame en d.m.v. zelfgemaakte piketpaaltjes (99 paaltjes gemaakt van jonge essen en punt aan gemaakt, daarna topje wit geschilderd)




- wilgentenen geplant (meegenomen uit Nederland, gekregen bij onze workshop wilgentenen vlechten)


- hekje gemaakt bij smeerwortel plantjes




- omheining gerepareerd bij de bron

- plantenklimrek opgehangen voor kamperfoelie (kostte 2 boren die niet door de harde steen heen kwamen)








 
- bomen inspectieronde op terrein en labelen van onbekende bomen/bloesem








- zonnepanelen schoongespoten
- schuur-dakrand ontdaan van mos en vuil i.v.m. lekkage (vetplantjes groeien goed daar)






En dan noemen we nog niet eens het altijd terugkerende takken en stenen verwijderen van de weg naar ons huis en de broodnodige stofzuigronde als we aankomen.

We zijn dus weer lekker bezig geweest, af en toe natuurlijk ook even in 't zonnetje gezeten maar geen tijd gehad om paaseieren te zoeken....

maandag 25 februari 2019

Februari 2019, en toen werd het winter...

Vrijdag's vertrokken terwijl Lex zich al niet zo heel erg tof voelde.
Toen we begin van de avond aankwamen hebben we meteen maar afgesproken dat we de volgende ochtend direct de boodschappen zouden gaan halen, deze keer maar in één keer voor de hele week: er werd sneeuw voorspeld, dus dan weten we nooit of we met de auto op pad kunnen, laat staan dat we 20 minuten verderop kunnen komen, bergje op, bergje af...

Het leek een goed besluit want op de foto zie je de toestand van de weg naar beneden was, direct na het boodschappen doen. Het bleef gestaag door sneeuwen.

We vinden het prachtig hoor en we genieten er zeker van, maar de wegen (weggetjes) worden hier niet gestrooid, soms wel geschoven. Dus rijden is in deze omstandigheden niet mijn favoriete bezigheid.

Maar wat levert het mooie plaatjes op 😁.


De zondag zag er vervolgens zó uit: een dik pak sneeuw, grijze lucht (nog meer sneeuw??) en een oorverdovende STILTE....

Helaas bleek eigenlijk zaterdag al dat Lex behoorlijk ziek aan het worden was en zondag was ikzelf aan de beurt.

Dit betekende voor de rest van de week dat we eigenlijk helemaal waren uitgeschakeld, de boodschappen bleven zo'n beetje ongebruikt in de kast liggen want beiden waren we letterlijk te beroerd om iets te eten, laat staan om iets te dóen.

We hebben ons zondag nog even naar buiten 'gesleept' omdat we een paar foto's wilden maken omdat we sneeuw nu eenmaal prachtig vinden hier. Pas dan zie je hoeveel dieren er blijkbaar rondom het huis lopen en leuk is om de sporen te volgen om te zien waar ze vandaan komen en waar ze dan weer heen gaan.

We hebben eigenlijk niks kunnen doen deze week, behalve uitzieken. Gelukkig is het binnen lekker warm te krijgen en is dat dus ook geen straf, maar we hebben altijd wel wat andere plannen als we hier zijn en daar is deze keer weinig van gekomen.

Het enige wat nog is gelukt is de tuintafel een keer in de beits zetten...


Helaas maar het was niet anders, we hebben in elk geval nog een paar mooie plaatjes..






maandag 26 november 2018

November 2018

Onze vakantie van 2018, in november. Dan kan je qua weer van alles verwachten...
Eind oktober was er in 1 nacht behoorlijk wat natte sneeuw gevallen en daardoor direct ook onze telefoon/internet lijn dood. Die is buiten gebruik geweest tot 13 december.....
Afijn, in elk geval géén internet dus en ook geen telefoon, lekker rustig zullen we maar zeggen.
Ook onze mobiele telefoons hebben nauwelijks bereik dus een beetje afgezonderd zitten we dan wel.

Maar de aankomst was weer prachtig....

Knalblauwe lucht zolang we nog hoog zitten, maar helaas hangen deze wolken in het dal waar wij heen gaan...

Genieten dan maar van het mooie uitzicht nú, want inderdaad lag ons huis in een behoorlijke mist toen we daar aankwamen.

Een tegenvaller deze keer was ook het enorme aantal (half)dooie vliegen en bladpootrandwantsen.... Werkelijk nog nooit zóveel bij elkaar gezien, in de serre en 1 van de slaapkamers.... Brr.. de stofzuiger maar meteen gepakt maar het was bijna onbegonnen werk. Waarschijnlijk het gevolg van de langdurige warmte, ze zoeken de kieren van de ramen en deuren om in te overwinteren en dat lukt ze aardig goed. Nou ja, dat is nu eenmaal een nadeel als je er zo vaak niet bent.

Deze keer niet zoveel tuinieren maar op de planning stond het maken van tuinmeubilair, althans hiermee beginnen. Een grote eettafel met bankjes, een grote zitbank met tafel.


Met de tafel begonnen. Een 3 meter lange eettafel, lekker robuust, voor buiten op het grote terras.

Daarbij komen 2 zitbankjes en voor op de korte kant nog 2 krukjes.

De tafel en 1 bankje hebben we (op schuren en afwerken na) deze week afgekregen.

Heerlijk zo'n grote schuur om in te werken!
Tussendoor ook nog bezig geweest met wat kleiner knutselwerk nl. het inbranden van namen in houtjes voor bij planten te zetten, een plak hout schuren voor een bordje etc.






Dat was ook lekker werk vooral omdat we het soms best wel frisjes hadden buiten...

Zo koud kan het eind oktober - begin november dus al zijn. De winter begint hier best wel vroeg.

Maar natuurlijk willen we altijd ook buiten aan de slag en hadden het plan opgevat om het talud aan de achterzijde, dat praktisch helemaal in de schaduw ligt, wat vrij te maken van de snel opschietende bomen. Die nemen veel ruimte in omdat de kruinen eigenlijk op ooghoogte van de achterzijde van het huis zitten. Dus wegzagen die handel!

Hier links zijn de bomen afgezaagd. De wortels laten we er vooralsnog inzitten voor de stevigheid van de helling.

Mooie stammetjes en dat was dus weer tig keer met de kruiwagen naar boven....
Een nadeel: als je met het ene klusje begint volgt er meestal direct een ander....

Vervolgens een deel van de vrijgekomen helling afgedekt met doek om te kijken of het gaat lukken om de onkruiden wat in te dammen.... En dit alles op een onmogelijke helling om op te werken..

Ik moet zeggen, echt charmant erbij lopen is hier ook niet het geval 😂

Het was ook veel mooi weer! en daar maakten we gebruik van om een paar nieuwe boompjes te planten. Kastanjes en PawPaws.
Op een plek waar t.z.t. de moestuin ongeveer moet verrijzen...

Nog niet alles lukt helemaal, maar dat is ook wel een beetje logisch als je er niet bij bent om de nodige zorg aan de planten te besteden.

Het had de laatste tijd wel weer behoorlijk geregend en we waren dan ook wel erg benieuwd hoe groot de waterval deze keer was.

Hij is in deze tijd best groot (meter of 5 hoog), komt veel water door en deze beek zou dus best heel geschikt kunnen zijn om via water elektriciteit op te wekken.
Dit is wel een van de dingen die we tegen die tijd aan willen pakken...













Lekker bezig geweest dus en weer met een voldaan gevoel naar huis, op naar de volgende vakantie...


donderdag 11 oktober 2018

Vakantie in september 2018

Het was nog niet zo lang geleden dat we op Le Chambon waren geweest maar het is wel zomer, en dan groeit alles toch gestaag door. In Nederland was het extreem warm geweest gedurende een aantal weken dus was het daar ook behoorlijk droog. Op Le Chambon was het blijkbaar niet echt té droog geworden want eigenlijk alles was redelijk gegroeid, planten, gras en natuurlijk het 'onkruid'.













Dus om te beginnen maar de border aanpakken, dat is meestal het 'vrouwenwerk'. De 'man' gaat dan aan de slag met de maaimachine en voor het nog grotere werk met de bosmaaier. Eerlijk gezegd vind ik het geen probleem hoor, dat ik het kleinere werk doe, daarbij heb je namelijk véél minder last van insecten dus minder steken....

De weides liggen er mooi groen bij, dus de paarden kunnen weer van alles wat er groeit eten.



De avonden konden we genieten van zonsondergangen, een vuurtje op de vuurplaats op het terras en alles wat daarbij hoort.


Ok, klein beetje té enthousiast misschien... maar gelukkig was de rook erger dan de brand.
In het dal zullen ze zich wel hebben afgevraagd hoe het toch ineens zo mistig kon worden...







Maar... gewerkt hebben we natuurlijk ook!
De onderkant en rechterzijkant van de achterzijde van het huis moesten deze keer af komen.
Hier moest nogal wat aan gerepareerd c.q. vervangen worden. Er zat nog een horizontale houten balk in de muur verwerkt die we eruit wilden hebben, want de buitenkant daarvan was aardig aan het vergaan. De binnenkant echter niet! Kostte weer wat zaagbladen maar uiteindelijk is het gelukt om 'm eruit te krijgen.





Daar viel dus nog wel wat eer aan te behalen, andere stenen plaatsen en het geheel gewoon voegen.

Tja, en dan zie je er eigenlijk niks meer van!


Vervolgens 1 deel van de steiger moeten verplaatsen om de rechterkant in z'n geheel af te maken. Het was daarbij ook nog prachtig weer dus ach waarom niet hé....


En dan weer het resultaat na een week voegen! Wat zijn we weer trots op wat we hebben gedaan en hoe het er nu uitziet. Heel veel werk maar zó de moeite waard als je het klaar ziet.


Om af te sluiten met zomaar een sfeerplaatje vanaf het grote terras....


Even nog: links een vrouwtjes sprinkhaan met een mannetje achterop. Ja, zo kan je ook niet wegspringen voor de fotograaf..

En rechts een soort vriendelijke vlieg, zittend op een bloempje van de fuchsia.

Zóveel insecten, mooi, vervelend, lastig, of gezellig😁